نـــگـاهـم کن ، پشیـمانـم ، نـمی خواهـم فـنـا باشــم
اســیــــر زخـــم دیـــریــنـه ، ز دسـت آشــنـا باشــم
نـگـاهـم کـن که من رفـتم ، از ایـن دنـیـای رنگـارنـگ
ز بی رنگی ، رهـایـم مــن ، نـمی خواهـم حـنـا باشــم
نگاهم کن در این ظـلمت ، در ایـن بی راهه ی تاریک
نـمی خواهـم کـه گـم گـردم ، به گـیـجـی مـبتـلا باشــم
نـگـاهـم کـن کـه من مستـم ، بـه یـک نـاز و نـگـــاه تو
نـگـاهـت را مگـیـر از مـن ، نـمی خواهـم فـنـا باشــم
* * *
(( بـه درد ِ دود بـیـمارم ، کـه مـن هـم عـاشـقـی کـردم
بـه سـرفه مـُردگـی بـهـتـر ، کــه در فـکــر شفا باشــم ... ))
(( و . حسرت . ))
چه می دانستم خدایا ؟!
تو ای نا مهربون با من کــمی هـم مهـربـونی کن
یـه دنــیـا درد دل دارم کــمی هـم ، هـمزبونی کن
ببین دستام چه می لرزه ببین زخمام چه می سوزه !!!
نــــگـاه مـات آدم هــــا رو پوستم طعنه می دوزه ...
امون از این غریبی ها امـون از بـغـض دیـریـنـه !!!
نـگو ایـن بار تحمّـل کن نـگـو خواست خــدا ایـنـه !!!
نـذار کــه بـشکـنـه قلبم تـا وقـتـی که تـو رو دارم
تـا وقـتی که به عشق تو یــه دنــیـــــــا آرزو دارم
تو که رفتی غم دوریـت خراب و خرد و پیرم کرد
دوبـــــــاره درد تـنهایـی توی دستـاش اسیــرم کرد
تو کـــه رفتی دلم لـرزید آخــه بـاور نـمـــی کـردم !!!
چه روزایی ! چه شبهایی !! کــه با یـاد تو ســر کـردم !!!
هــنـوزم خـستـه و تـنــها می خونـم : از تـو با غـمـها
(( تـمنــّا می کـنم برگــرد نمون بی من ، تو ایـن دنیـا ))
هـنـوزم گـــل تو گـلدونه تـو ایـوون بــوی بـارونـه
هـوا ایـنجا هـوای توست تـا برگردی بـه این خونـه ...
تقدیم شد
به آخرین نگاهی که روی آخرین پلــّه ی امام زاده
به آخرین نگاه من گره خورد ...
(( و . حسرت . ))
بر خــاک بخواب نازنین تختی نیست
آواره شــدن حکــایــت سخـتی نیست
از پاکـــی اشـک هــای خـود فـهمیدم
لـبخنــد هـمیـشه راز خوشبختی نیست ...
(( و . حسرت . ))
" زندگی !!! "
زنـدگــی را تـوبـه کــردم ، از جـفـای زنـدگـی
روز و شب را گریه کردم در خـفـای زنـدگـی
بار ها بی جـرم و نا حق حرمـتم را کـُشـته انـد
در شگـفـتـم مـن ازین حــال و هــوای زنـدگـی ...
(( و . حسرت . ))
.................................................................................
" آدم و حوّا "
مـن نخـل شـدم تا کـه دگـر خـم نـشـوم
در گـیـر غـم و غـصّـه و مـاتـم نـشـوم
یک سـیب دگـر بـچـیـن و حوّایـی کـُن
نـــامـردم اگـــر دوبــــاره آدم نـشـوم ...
(( و . حسرت . ))
.................................................................................
آخدا خوب واسه خودت دیکته می گیا !!!
به ما گفتی بنویس : " نقطه . سر خط . " نوشتیم .
خودمون اسیر حرفمون شدیم ...
اصلا" واست مهنم نیست ، کی نقطه می شه ؟! کی می ره سر خط .
آخدا خیالی نیست .
به قول بعضیا : (( امسال بشکن بشکنه )) ،
بالاخره یکی باید می شکست دیگه .
چقدر خوبه همه مثل ما به حرفاشون عمل کنن .
اون وقت دنیا می شد بهشت ....
بازم دم خودمون گرم .
آخدا ما می ریم مرد بشیم ، برگردیم .
فقط به آبجی هامون بگو منو دیدن بکشن رو خودشون !!!
راسـتی حرف آخـر امـسالـو عـوض می کـنیم !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
حرف آخر:
" در ساحل شنی ،
در زیر آسمان ،
در دور دستِ دریای ِ پاکِ مهر
از لابه لای انبوه درختان ،
یک مَرد می آید . "
آخ که چقدر سرم درد می کنه ،
دوای دردم ..........................................
آخدا عیدی ما رو خوب دادی ،
دمت گرم .!.!.!.
خداحافظ .
(( و . .... . ))
یه سال گذشت ..
تو هنوز زنده ای بیچاره ؟!!!
خوشحالی ؟!
می خندی ؟!!
بد بخت گریه داره ...........
دنیا داره به ریشمون می خنده ،
کفر نیست ،
" خدا هم داره می خنده !!!!!!!!!!!!!!!! "
(( آی خدااااااااااااااااااااااااااااااا ......
............... دلگیرم ازت ................ ))
حرف آخر امسال چیه ؟!
حرف آخر :
" کاش نمی رفت زمستان !!
و جای پایت هنوز
در پس کوچه های دلهره
و پنجره های خاطره
در برف پیدا بود ... "
راستی ،
چند روز دیگه دنیا میشه : نقطه . سر خط !!!
بازم همه چی از اول ......
آخ که گــُه بگیره سر تا پای این زندگی رو .
خداحافظ .........
(( و . حسرت . ))
می توانیم در آن لحظه که دل غرق گناه است ، نگاهی بکنیم
یـک نــظر بر گـذر جاده و ایـن زنـدگی رو بـه تـباهی بکنیم
می توانیم همه ی عمر به یادش باشیم
بـلکه شایـد بـشود تـرک گـناهی بکنیم
حاصل زندگی ما به جز مردن نیست
اشتباه است دراین ره ،اشتباهی بکنیم
(( و . حسرت . ))
...
ای خدا .... !!!!
چی بگم ؟ ابری و بارون نمی شی !!!
درد و می فهمی و درمون نمی شی !!!
خیلی وقته می بینم ، که زیر آوار جنون
منو می بینی و ویرون نمی شی !!!
دل دیـوونه خـرابـم می کـنی
چـــرا مثل قــدیما خـون نـمی شی !!!
سر به صحرا می ذاری ،
منو تنها می ذاری ...
لاله ی بــــــاغ کــــدوم گـمـشـده ای ؟!
چــرا بـــیـن گـُلا پـنهـون نمی شی ؟!!!
وقتی بارون می زنه ، شاخه ها رو میشکونه
دل تنها چــرا تو ، مثـل گنجشکا پریشون نمی شی ؟
منو می بینی و حیرون نمی شی ؟!
چی بگم ؟ با کی بگم راز تو رو ؟
داری آتیش می گیری ، خون نمی شی
من که هر شب تا سحر ،
قصه ی عشقو تو گوشت می خونم
بازم افسانه ای ، افسون نمی شی !!!
تو بزرگی ، مثل دنیای خیال آدما
دل زخمی ، ناله ی دشت بلا !!!
نکـنه غصّه ی لیلی رو داری ؟
واسه این قصّه ها مجنون نمی شی !!!!
(( چی بگم ؟ ابری و بارون نمی شی !!!
درد و می فهمی و درمون نمی شی !!! ))
(( عبدالجبار کاکایی ))